నెత్తురోడిన క్షణం

09-July -2018 prajasakti daily

నెత్తురోడిన క్షణం
Posted On: Sunday,July 8,2018

మొగ్గవీడని సూర్యోదయానికి గ్రహణం కమ్మినట్లు
చీకటి పులిమి నెత్తురోడినట్లు
వంచించే వాంఛలు పులులవుతుంటే
విచక్షణ క్షణకాలం కళ్ళు తెరవకుంటే
ఉదయాలన్నీ కాళరాత్రులవుతున్నాయి

సింధూరం పూసిన నుదిటిమీద
నెత్తుటి చారలు రగిలిపోతుంటే
ఎరుపెక్కిన దహన దాహ జ్వాలల్లో
జీవన గానమే ఎరుపవుతుంది

నడిచేదారుల్లో చిక్కుముడుల వలలు
చూపుల్ని అలికే సాలెగూడు తీగలు
మూసిన కళ్ళు తెరిచేలోపే
నరాలని నలిపి ఊపిరిని తెంపి తడబడుతుంటే
మూగబోయిన జీవన శల్యాలు

చుక్కలు మొలిసిన ఆకాశం కింద
దోషం చూసే చూపులదా
వేషం మార్చే క్రూర మనసులదా
ప్రాణశక్తిని తెంచే మనుషులదా
చీకట్లనే కలగనే ఆ ప్రపంచ తీతువులదా ...

కాలం ముక్కలవుతూనే ఉంది
పసిజీవాలు నెత్తుటి మరకలవుతున్నాయి
నెత్తురోడిన క్షణికం విచక్షణ తెరవని ద్వారం దగ్గర
రోదన విడువలేని తడినెత్తుటి జీవితాలు
అస్తమిస్తూనే ఉన్నాయి నిన్నా నేడూ...
భరోసాలేని రేపటి వైపు ఒక ప్రశ్న వాలింది
ఎప్పటిలానే ...!
- గవిడి శ్రీనివాస్‌
73380 53650

http://epaper.prajasakti.com/m5/1728966/MAIN-NEWS/MAIN-NEWS…

http://www.prajasakti.com/Article/Aksharam/2053041

నేను పాఠం నేర్పాను ..!

http://www.prajasakti.com/Article/Features/2050863

Prajasakti 02-07-2017 daily

నేను  పాఠం నేర్పాను ..! -గవిడి శ్రీనివాస్ 7019278368,9966550601

నేను మాట నేర్పాను 

మౌనం బద్దలయింది .

నేను భరోసా ఇచ్చాను .

ఆశ  విత్తుగా   మొలకెత్తింది 

నేను పాఠం నేర్పాను 

చైతన్యం  ఉరకలేసింది 

నేను ఉదయించే సూర్యుని చూపాను 

పోరాటానికి పునాది పడింది 

నేను ప్రశ్నను చూపాను 

సమాధానమే ఎదురై నిలిచింది 

నేను అగ్నిని చూపాను 

క్షమించరానిదేదో  బూడిదయింది.

నేను కళ్ళు తెరవమన్నాను 

ఆత్మ స్థైర్యం  నిలుచుని పోరాడింది 

నేను మౌనంగా నవ్వుకున్నాను 

స్థబ్దంగా పడిన క్షణాల నైరాశ్యాన్ని చూసీ ..! 

ఒంటరితనం ఒక వేదన

http://visalaandhra.com/wp-content/uploads/2018/06/Sundaybook17062018.pdf

ఒంటరితనం ఒక వేదన  -గవిడి శ్రీనివాస్ 7019278368,9966550601

వొళ్ళు విరుచుకుంటున్న
నాల్గు గోడల మధ్య
వేలాడుతున్న శూన్యాన్ని
ఒంటరిగా తెరిచిన కళ్ళతో చూశాను.

అలికిడిలేని ప్రపంచంలో
శూన్యపు పొరలు
దిగులు మేఘాలు గా కురవడం
సందేశమూ సమాధానం లేక
ఒంటరి జ్ఞాపకాల్లో తడవడం
చిరాకు దిండు మీద దొర్లడం
ఎంత దుర్లభం!

ఇప్పుడు ఎవరితో  మాటాడాలి
కాసింత వీచే గాలితో మాటాడాలి
తల ఊపే మొక్క తో మాటాడాలి
కాలాన్ని తిప్పే గాలి మర తో మాటాడాలి
మనిషి కి మనిషి తోడులేకుంటే 
ఇంకెవరి తో మాటాడాలి.

కొన్ని సందర్భాలు వెంటాడే ఒంటరితనాలు
కోల్పోతున్న బతుకు రుతువుల్ని
జీవితపు బంధాల విలువల్ని
ఒంటరి కి పాఠాలు వల్లివేస్తాయి

బిక్కు బిక్కుమంటున్న నాల్గు దిక్కుల్లో
వొలికిపోతున్న దుఃఖాన్ని
ఒక్కో జ్ఞాపకంగా కళ్ళలో తడుముకుంటూ
కాలం నిశ్శబ్ద ప్రవాహంలోకి రాలిపోతుంది!

మరి! వస్తానూ

Praja Sakti today aksharam

http://epaper.prajasakti.com/c/28661531

మరి! వస్తానూ ..!! -గవిడి శ్రీనివాస్ 7019278368,9966550601

ఈ కళ్ళలోంచి విస్తారంగా నడచిన
చూపుల మేఘాలు
కాస్తంత దట్టంగా కాస్తంత బరువు గా
కోరుకుతున్న బాధ లా
నన్ను చుట్టుముడతాయి .

నీ వెళుతున్నావనీ
ఎత్తిన చేయి దించకుండా అలా ఊపడమే మొదలు
మనసుని సమాధాన పరచుకోలేక
కన్నీళ్లను రెప్పల సంద్రం లో దాచలేక
ఉబుకుతూ ఊగుతూ
వీస్తున్న తుపాను లోంచి జారే నదిలా
అలా నన్ను తడిపి పోతాయి .

జీవితాన్ని అనుభవాల తో కాగి
పెనవేసుకున్న బంధాలు గుండెను అలా లాగి
కాలం రెక్కల పై
కర్పూరం లా వెలిగి కరిగి పోవడం తప్పా
దేన్నీ ఆపలేని చిట్టి గుండె చివుక్కుమంటుంది .

ఎప్పుడు ప్రవేశించావ్
ఇప్పుడు కాస్తంత దూరంగా ఎందుకు ఎందుకు నిష్క్రమిస్తున్నావ్ .

దూరం కొలతలు తెలీవు గానీ
దూరం గాయాల్ని తడుతుంది .

నీతో భౌతిక ప్రపంచం వేరు
నీతో మాటాడిన క్షణాల రూపం వేరు

రెప్పల ముందు రెపరెపలాడుతూ
నా చేతి వేళ్ళ సందుల్లోంచి
నీవు దుఃఖం గా జారిపోతుంటే
ఉక్కబోత లో ఊపిరాడక
ఇంతితై జీవితం చీకటి తెరలు కప్పిపోతున్నట్లు
నేను ఒక నీ జ్ఞాపక దృశ్యం గా రాలిపోతాను .

'మరి వస్తానూ ' అన్న నీ మాట తో
మూగ బోయిన క్షణాల్ని ఆ దృశ్యాల్ని
కను గుడ్ల లో చెరిగి పోనీ చిత్రాలు గా బంధిస్తూ
భరోసా లేని బతుకు వైపు
నిర్లిప్తంగా కదులు తూ
కాలం కలుక్కుమంటుంది .

May 2018 Telugu vidyarthi mothly

సంధి కాలం - గవిడి శ్రీనివాస్ 07019278368, 9966550601

                                                          Vistruta  Monthly March 2018


సంధి  కాలం   - గవిడి శ్రీనివాస్ 07019278368, 9966550601

ఇన్నేళ్లు ఇన్ని రోజులు
గడిసి  పోయాక
కాసేపు  నాలోకి  అవలోకించుకుంటాను .

కొన్ని జ్ఞాపకాలు
అలా తడుముతుంటాయి .

నా ఊరు నా వాకిలి
నా చుట్టూ నడిసిన  పరిసరాలు
కళ్ళ ముందు పక్షుల్లా  వాలతాయి.

నేను
మొక్కను చూస్తూ మొలిచాను
పూవును చూస్తూ పరిమళించాను
మట్టిని  తాకుతూ
దేహమే అనుకున్నాను .

ఊరూ మారింది
జీవన సరళీ కొత్తగుంది
గుడిసెలు  ముడుచుకున్నాయి

మార్పు సహజమే
మారనిదల్లా
కాసింత ప్రేమ కోరుకునే  మనసు మాత్రమే

ఆప్యాయంగా  పలకరించే
నా పొరుగు వాళ్ళు
వారి మాటలు తడిపి పోతుంటాయి .

ఇన్ని జ్ఞాపకాల తర్వాత
ఇవి గుర్తొచ్చిన  సంధి కాలం
నాలో నేను
ఒక  తీపి అనుభూతిగా
మిగిలిపోతాను .

తోడు

రచన: గవిడి శ్రీనివాస్

ప్రయాణాలు కొన్ని సార్లు
ఒంటరిగానే తలుపులు తెరుచుకుంటాయి .
కాలం కొన్ని చీకటి రాత్రుల్ని మోస్తుంది .

విసిగిన చోట నక్షత్రాల్ని బంతిలా కుట్టి
కాసింత వెలుగుని రాజుకుంటే బాగుణ్ణు

దారిపొడుగునా రుతువులు
పరిచయాలుగా పూస్తే బాగుణ్ణు

ఊపిరి ఊగిసలాట
ముంగిట నిలిచే ఆరాటమైతే బాగుణ్ణు

కురిసే నక్షత్రాలు అలసిన సంద్రాలు
జీవితానికి ముడిపడుతుంటాయి .

పసిడి వెన్నెల ముద్దలు ముద్దలుగా
మబ్బుల నుంచీ జారినపుడు
కాళ్ళ ముందు ముచ్చట తోరణాల్ని
తొడిగినపుడు
నిలువునా దేహం
కొత్త అనుభూతుల్ని
తోడుగా నిలుపుకుంటుంది .

అలసిన దేహానికి
తోడు భరోసాగా నిలుస్తుంది .

http://maalika.org/magazine/2018/03/05/%E0%B0%A4%E0%B1%8B%E0%B0%A1%E0%B1%81/

March 5, 2018 by Editor

మాలిక పత్రిక

సాహిత్య మాసపత్రిక

oka siriya

12March2018

http://epaper.suryaa.com/1575675/Andhra-Pradesh/Monday-12-March,2018#page/4/2

sweekarinchavuu

Karma Bhoomi

http://epaper.andhrabhoomi.net/andhrabhoomi.aspx?id=TS#page1730355

http://epaper.andhrabhoomi.net/articledetailpage.aspx?id=10149863

sweekarinchavuu

sweekarinchavuuu

http://epaper.prabhanews.com/c/26560200

కాసేపు ఇలా ఉండనీ !

January 2018 paluku sankalanam

ఒకింత మేఘం

http://www.sirimalle.com/issues/2018/02/kavitha2.html

ఒకింత మేఘం

- గవిడి శ్రీనివాస్

చూపుల్ని దీపాల్లా వెలిగిస్తూ
చంటి పిల్ల  మాదిరి మారం చేస్తుంది.
ఒకింత  మేఘం

అలసిన దేహం తో
చినుకు చినుకు గా వాలుతుంది

భూమి తనువు మరిచి
తడి తడి గా ముద్దయి పోతుంది.

కల్మషాలు  తడి  దేహాల వెంట
అలా విడవబడతాయి

మేఘం రూపం మారింది
మనసు ఊహ కొత్త లోకాన్ని చూపింది

ఈ ఒకింత మేఘం
కాలాన్ని ఎన్ని ముఖాలు గా
లిఖించుకుందో !

మరెన్ని గొంతుల్ని
సవరించుకుందో !

ఋతువుల్ని గంధంలా  రంగరించుకుని
ఎంత పులకరించిందో

ఒకింత మేఘం
నీటి చలనాల్ని
మనిషి గమనాల్ని
ఉపరితల దారుల్నీ మార్చేస్తూనే వుంది

ఒకింత మనిషి
ప్రపంచ గమనాల్ని
కాసింత కాలం నిర్దేశించలేడా !

Nalo udayam nuvve

Nalo udayam nuvve
naalo vennela nuvve
let me shine like you
let me smile like you
nadiche prathi adugu neevowtunte
talache prathi talapu needowtunte
I swing in the dream with you
I roam  in my heart with you
hey hey you need to accept me as I am crazy.